پروفائيل: عباس علي شاهه -- مسرت ٽالپر

                                                                مسرت ٽالپر          

                                                               BS-II (2^nd Sem)

                                                               2K15/MC/65

پروفائيل: عباس علي شاهه --  مسرت ٽالپر

خوش مزاجي جو سرچشمو: عباس علي شاهه

                         ڇا ڪنهن  ائين سوچيو هوندو ته سنڌ يونيورسٽي ۾ هڪ مندر هوندو.

                         يونيورسٽي ۾ مندر: ٻڌڻ ۾ عجيب ٿو لڳي نه؟

                         جڏهن آرٽ فيڪلٽي جي سيڪنڊ فلور تي سوشل ورڪ ڊپارٽمينٽ وٽ پهتس ته اتي هڪ دروازي مٿان ”مندر عباس“ لکيل نظر آيو.  دروازو کولي اندر داخل ٿيس ته ان مندر اندر دنيا جا ڪيترائي رنگ نظر آيا. اتي پيل هر شئي هر تصوير ۾ الڳ الڳ رنگ، ثقافت ۽ تهذيب پئي نظر آئي.

                         اهو مندر حقيقت ۾ اتي ويٺل تندرست، خوش مزاج، خوش نظر ۽ دوستانه شخصيت جي مالڪ عباس علي شاهه جي آفيس هئي.

 زندگي کي خوبصورت رنگن ۾ گذارڻ واري ان خوش مزاج  ۽ مزاحيه انسان کي جڏهن ان آفيس ۾ پيل شين بابت پڇيو ته ڪٿان آنديون ايتريون شيون؟ ته تمام ئي مزاحيه انداز سان هڪ سچ سامهو آندائي، چوڻ لڳا ته اهي شيون مون چوري ڪيون آهن مون ڪا مسجد، درگاهه، مندر ۽ ڪنهن دوست جو گهر ڪونهي ڇڏيو. مون پنهنجي ڀاءُ  جو گهر به ڪونهي ڇڏيو. ڪجهه شين ڏانهن اشارو ڪندي چوڻ لڳا ته هي مون پنهنجي ڀاءُ  جي گهر مان چورايو آهي. هي مون پنهنجي گهرواري جو چورايو آهي. هي مون پنهنجي ڀائيٽي جو چورايو آهي ۽ بعد ۾ مان انهن کي ٻڌائيندو آهيان ته مان اهيا شئي چورائي آهي.

سندن چوڻ آهي ته مون کي رنگين زندگي وڻندي آهي، مون تمام  گھٽ اڇا ڪپڙا پاتا هوندا. اڇن ڪپڙن  ۾ مونکي ائين لڳندو آهي ته مان مردو آهيان. ان ڪري مون کي رنگن واري زندگي تمام گھڻي وڻندي آهي. اهيا ئي وجه آهي  منهنجي هن آفيس جي خوبصورتي جي.

                         هن خوش مزاج شخصيت جو تعلق ضلع بدين جي پراڻي ڳوٺ حاجي عبدالله شاهه سان آهي. پنهنجو ننڍپڻ پنهنجي ڳوٺ ۾ گذاريائين ابتدائي تعليم ڳوٺ ۾ ئي حاصل ڪيائين. ڳوٺ ۾ پڙهائي جا گھڻا وسيلا نه هئڻ سبب وڌيڪ تعليم شهر بدين ۾ حاصل ڪيائين. اعليٰ تعليم حاصل ڪرڻ جي لاءِ يونيورسٽي آف سنڌ جو رخ ڪيائين. اتي گريجوئيشن مڪمل ڪرڻ کان پوءِ انهي ڊپارٽمينٽ سوشل ورڪ ۾ هڪ استاد جي حيثيت ۾ ڪم ڪرڻ لڳا. ڪجهه عرصي کان پوءِ چيئرپرسن جي ڪرسي سنڀاليائين ۽ هڪ سال کان انهي ذميداري ۾ مصروف آهي.

       اڄ  جي عباس علي شاهه ۽ ننڍپڻ جي عباس علي شاهه ۾ تمام وڏو فرق آهي. سندن چوڻ آهي ته آئون ننڍپڻ ۾ تمام خاموش قسم جو ٻار هئس ڪنهن کي به تنگ نه ڪندو هئس. منهنجي مزاج ۾ تبديلي يونيورسٽي اچڻ کان پوءِ دوستن جي محفل ۾ ٿي.

                         ننڍپڻ ۾  ٻين ٻارن وانگر راند کيڏڻ جو تمام شوق هو. پسنديده راندين ۾ صرف فٽ بال هئي جنهن کي وڏي دلچسپي سان کيڏندا هئا. اسڪول مان اچڻ کان پوءِ سندس گهر ويجھو هڪ ڪئنال هوندو هو ان ۾ پنهنجي دوستن سان گڏ ترڻ ويندا هئا.

                         عباس علي شاهه کي شروع ۾ پڙهائي  جو ڪو خاص شوق نه هو ڪجهه  سبجيڪٽ ۾ ڪمزور هئڻ سبب,  پر يونيورسٽي ۾ اچڻ کان پوءِ زندگي جو نئون موڙ شروع ٿيو.

                         سر عباس علي شاهه هڪ سٺو انسان آهي پر سندن چوڻ آهي ته آئون شريف ماڻهن کي پسند نه ڪندو آهيان ڇوته شريف ماڻهو نه پنهنجي نه ٻين جي ڪم جا آهن. مون کي صرف هلڻ رلڻ وارا ماڻهو وڻندا آهن جيڪي چست ۽ چالاڪ هجن.

                         عباس شاهه خوش مزاجي سان گڏ ماڻهن جي فڪر ۽ احساسن وارو جذبو به رکن ٿا. ڪنهن خيراتي اداري کي فنڊ ڏيڻ بجاءِ پاڻ ماڻهن جي مدد ڪن ٿا. سندن چوڻ آهي ته خيراتي ادارو هڪ قسم جو فراڊ آهي

                         ڪجهه وقت گفتگو ڪرڻ کان پوءِ  عباس علي شاهه سنجيدگي پر مزاحيه مزاج ۾ چوڻ لڳا ته آئون توهان  کي چريو لڳندو هوندس.

                         اگر هڪ خوش مزاج، خوش اخلاق، دوستانه شخصيت جو مالڪ ماڻهن سان رحمدلي سان پيش ايندڙ انسان اگر اهڙو سوال ٿو ڪري ته پوءِ هن دنيا جي ٻه طرف رويو  رکندڙ  ماڻهن ۾ رهندڙ هر خوش مزاج ۽ رحمدل انسان چريو آهي.

سید اعجاز علی شاہ

File name is wrong
Do not insertphoto in text file
Profile of Aijaz Ali Shah

(امرہ شیخ ) بی ایس پارٹ 2 ، 2K15 MC 34

نالائق طالب علموں کولائق بنانے کے 

خواہش مند "سید اعجاز علی شاہ"

فضل مسجد سے آگے میر فضل ٹاؤن میں واقع ایک گھر جس کے اِرد گِرد موٹر بائیکس ایسے کھڑی دیکھائی دیتی ہیں جسے اس گھر میں مقیم پر فرد کے پاس دس موٹر بائیکس ہو ۔اس گھر میں جب اندر داخل ہوئے تو دیکھا ایک کمرے میں کتابیں رکھیں بہت اور کچھ طالب علم پڑھ رہے ہیں دوسرے کمرے میں دیکھا تو کمرے میں موجود درمیانی خدامت صاف رنگ بالوں میں سفیدی اور آنکھوں بہ نظر کا چشمہ لگائے ہوئے کرسی پر بیٹھے وہاں بھی کتا بیں موجود تھیں وہ شخص دیکھتے میں ایک لائبر یرین معلوم پڑتے تھے اور وہ گھر ایک لائبریری معلوم ہوتی تھی۔ اور وہاں کھڑی گاڑیاں ان شاگردوں کی تھیں جب وہاں پڑھتے آتے ہیں ۔

وہ لائبریری اعلیٰ سعادت مند خوش مزاج اعلیٰ ظرف کتابوں کے شوقین بر وقت کتابوں سے باتیں کرنے والے کتابیں پڑھنے والے کتابوں میں کھو جانے والے "سید اعجاز علی شاہ کی تھی"۔

لطیف آباد نمبر 11میں پیدا ہوئے اور علامہ اقبال اسکول سے میٹرک پاس کیا اور گورنمنٹ ڈگری کالج سے انٹر پاس کیا اور پھر قائد اعظم یونیورسٹی سے کیمسٹری میں (ایم ایس سی) کیا ، پھر کراچی یونیورسٹی سے ذولوجی میں دوسرا ( ایم ایس سی) کیا اور پھر سندھ یونیورسٹی جامشورو سے کریمنولوجی میں تیسرا ( ایم ایس سی) کا امتحان پاس کر کے پاکستان کے مختلف محکموں میں اچھے عہدوں پر فائز ہو کر کام کیا ور آج لیبر ڈپارٹمنٹ میں ڈپٹی ڈائریکٹر کے عہدے پر فائز ہیں۔

سر اعجاز علی کا کہنا ہے کے انہیں اللہ نے قوت دی جوش دیا پڑھنے کا جذبہ دیا کچھ بن کر دیکھانے کا اور آج جو کچھ بھی ہوں صرف اللہ تعالیٰ کا احسان اور والدین کی دعائیں ہیں ۔ سر اعجازعلی کے والد ڑیٹائرپولیس مین تھے نہایت خوش اخلاق اور دوستانہ ماحول رکھتے تھے اور والدہ نہایت مخلص لیکن سخت تھیں آج انکی سختی اور دعاؤں کی بدولت کا میاب ہیں۔

سرکاری نوکری کے علاوہ سر اعجاز علی شاہ ایک ادارہ "سول سروسیس اکیڈمی"چلا رہے ہیں وہ انکے گھر میں ہی موجود ہے اسمیں ہر جماعت کے طالب علم پڑھنے آتے ہیں اس ادارے میں سید اعجاز علی شاہ خصوصی ( سی ایس ایس ) اور بہت مختلف ٹیسٹ کی تیاری کرواتے ہیں ، بچہ بوڑھا بڑا چھوٹا پر شخص انہیں "سراعجازکے نام سے جانتے ہیں "

سر اعجاز علی شاہ کا کہنا ہے کہ "شخصیت چلی جاتی ہے لیکن ادارہ چلتا رہتا ہے" " سر سید احمد خان چلے گئے لیکن علی گڑھ یونیورسٹی ختم نہیں ہوئی آج وہ اسی طر ح چل رہی ہے "حسن علی آفندی نہیں رہے لیکن سندھ مدرستہ الا سلام آج بھی قائم ہے " "علامہ آئی آئی قاضی نہیں ہیں لیکن سندھ یونیورسٹی جامشورو آج بھی قائم ہے "

ادارے چلتا رہنا چاہئے شخصیت تو آئی جاتی رہتی ہیں سول سروسس اکیڈمی میں نے اللہ تعالیٰ چلا رہا ہے میں تو صرایک زریعہ ہوں۔

سر اعجاز کو کتابیں پڑھنے کا شوق بچپن سے ہی تھا اتنا شوق کے اپنے گھر لائبریری بنا ڈالی ۔ اس لائبریری کی ایک وجہ یہ بھی ہے کہ سر اعجاز کو بچپن میں اپنے کسی شعبے سے معطلق چند کتابوں کی سخت ضرورت تھی لیکن وہ کتابیں انہیں کبہیں نہ ملی اس دن انہوں نے فیصلہ کر لیا کہ میں اتنی کتا بیں اپنے قریب رکھونگا اور میں اپنے گھر میں لائبریری بتاؤ نگا بچوں کو پڑھاؤنگا کوئی بچہ کسی کتاب کے لیئے مارامارا نہ پھرے کتابوں کے لیئے نہ ستر سے کہیں پریشان ہوتا نہ پھرے میں دونگا کتا بیں آج بھی میں فری میں کتابیں پڑھنے کے لیئے دیتا ہوں ۔ سر اعجاز کے اس ادارے میں بہت سے ایسے شاگرد بھی پڑھنے ہیں جوبکل فری میں تعلیم حاصل کر کے کامیابی کی جانب گامزن ہو چکے ہیں سر اعجاز کبھی کسی شاگرد سے فیس کا تقاضہ نہیں کرتے جسکا جتنا مرضی فیس دیتا ہے اور اگر نہیں بھی دیتا تو کوئی مسئلے والی بات نہیں ہوتی ۔ دو سو سے ڈائر طالبہ سول سروسس اکیڈمی میں علم کی روشنی حاصل کر رہے ہیں دن کے تین بچے سے لیکر رات کے گیارہ بچے تک شاگرد آتے ہیں اور وہاں بیٹھ کر پڑھتے ہیں۔

سر اعجاز حیدرآباد کے نوجوان کے مستقبل کی امید کی کرن ہیں انکی وجہ سے نوجوان اپنی منزل مقصد حاصل کر چکے ہیں اور کر رہے ہیں ادا کرتے ہیں گے سر اعجاز کی زندگی کا مقصد اپنے نوجوان شاگردوں کو تعلیم دینا اور انکو بپتہ مستقبل فراہم کرنا ہے۔

سر اعجاز کا کہنا ہے کہ "میں کتابوں کے بنا نہیں رہ سکتا "اور ظاہر سی بات ہی کتابیں فری میں نہیں ملتی مجھے پیسوں کی خریدنی ہوتی ہے ۔ لیکن مجھے بہت سی کتابیں تحفے میں ملتی ہیں "سر اعجاز کا کہنا ہے کہ میں فخر محسوس کرتا ہوں اور خود کو خوش نصیب سمجھتا ہوں کے میں پاکستان کا وہ واحد شخص ہوں جسے بہت ساری کتابیں تحفے میں ملتی ہیں اور میرے بچوں کو بھی کتابیں پڑھنے کا اتنا ہی شوق ہے جتنا مجھے تھا اور ہے ۔ اور سر اعجاز کی زندگی کے بڑے اہم تجربے وہ ٹریننگ ہیں جو حکومت نے انہیں مختلف اداروں میں دیں وہاں سے انہوں نے بہت کچھ سیکھا وہاں سے انہوں نے علم وہ آگا بی کی بہت ساری باتیں سیکھی اور وہ انہوں نے اپنے طلبہ تک مستقل کر رہے ہیں ۔

سر اعجاز کا کہنا ہے کہ بچوں کی تربیت میں کتابیں بہت اہم افراد ادا کرتی ہیں ۔ اور میری یہ خواہش ہے کہ پر علاقے میں ایک لائبریری ہونا چاہیئے ۔جسطرح ہم ڈببوگیم کا کاروبار کھول سکھتے حیدرآباد لطیف آباد، قاسم آباد ،ھرآباد کے مقین حضرات اور پڑھتے لکھے لوگوں سے یہ التجاء ہے کہ وہ اپنے علاقوں میں لائبریری کھولیں تاکہ جسطرح بچے ڈببو گیم پر جاتے ہیں اسطرح بچے کتاب پڑھنے کے لیئے لائبریری جائیں اور

کتاب پڑھیں سمجھے اور کچھ بنتے کا جذبہ اجاگر کریں۔سر اعجاز کا کہنا تھا کہ انکے پاس انتہائی نالائق شاگرد بلکے سب سے زیادہ نالائق شاگرد ہی میرے پاس آتے ہیں اور انکو لائق بنانے میں مجھکو رات دن محنت کرنی پڑتی ہے میری آئی سائڈ بدل جاتی ہیں میری طبیعت خراب ہو جاتی ہے میرے پاس کبھی کوئی لائق شاگرد نہیں آیا لائق بنانہ پڑتا ہے اور میں چیلنج سے کہتا ہوں پاکستان کے سارے نالائق شاگرد مجھے دے دو میں انکو لائق بنادونگا کیونکہ اللہ تعالیٰ نے مجھے بیت دی ہے سبقہ دیا ہے استقامت دی ہے اور مجھے تمام طریقے پتہ ہیں جس سے نالائق کو لائق بنایا جاتا ہے ۔میں کبھی بھی نہیں کہتا کہ مجھے لائق شاگرد ملے بلکہ میں اللہ سے دُعا کرتا ہوں کہ مجھے کہ مجھے نالائق شاگرد ملیں لوگوں کی دعائیں ہیں اور اللہ نے مجھے اس کام کے لیئے جن چن لیا ہے میں تین بار موت کے منہ سے واپس آیا ہوں میں یہ سمجھتا ہوں میری بقیہ زندگی انسانیت کی خدمت اور نالائق شاگردوں کو لائق بنانے میں صرف ہونی چاہئے جومارے مارے پھر رہے ہیں پریشان پھر رہے ہیں اور اس مصیبت کے دور میں ہیں ہمیں اچھے استاتذہ کی ضرورت ہے جو اچھے اساتذہ کہیں ملتے نہیں۔

جب میرے شاگرد کا میاب ہوتے ہیں تو میرا دل کرتا ہے کہ میں انکے ساتھ خوش ہوتا ہوں رقص کروں ناچوں انکے ساتھ اور کچھ ویڈیو اس بات کی گواہ ہیں کے اپنے شاگردوں کی خوشی میں خوش ہوتا ہوں۔

میری دعا ہے کہ میرا دم کتابیں پڑھتے ہوئے 

نکلے اور بچوں کو تعلیم دیتے ہوئے نکلے۔

پروفائيل ڊاڪٽر نصرالله ڪابورو: عبدالسبحان

پروفائيل  ڊاڪٽر نصرالله ڪابورو

عبدالسبحان  

BS II 2K15 MC 05

1979-07-06 ع ۾ شهيد مخدوم بلاول جي علائقي ڳوٺ فضل ڪابورو ۾  پنهنجي والد محمد رحيم جي گھر ۾ اک کوليندڙ ڊاڪٽر نصرالله ڪابورو دادو ضلعي ۾  پيدا ٿيو.  هن پنهنجي شروعاتي تعليم پنهنجي پاڙي جي گھٽين ۾ گھمندي ڦرندي ڳوٺ ۾  حاصل ڪئي ۽ مئٽرڪ گورنمنٽ بوائز هاءِ اسڪول ڪوٽڙي مان پاس ڪيائين. انٽرميڊيئيٽ بوائز ڪاليج قاسم آباد مان پاس ڪيائين ۽ اعليٰ تعليم  جي لاءِ ڄام شوري جي پٿريلي ڌرتي تي هوائون کائڻ لاءِ سنڌ يونيورسٽي جو رخ ڪيائين جتي سٻاجھڙي سنڌ ورسٽي ۾ حسين نگاهن سان اُپٽار ٿيل هوائن جي ڊپارٽمنٽ مسلم هسٽري ۾ پير پاتائين، جتي هن ماسٽرس جي ڊگري ملڻ کان پوءِ پي ايڇ ڊي به انهيءَ سونهن ورنيءَ ڌرتي سنڌ يونيورسٽي مان ڪئي، 

ايئن وقت جي هلندڙ گاڏيءَ ۾ پنهنجي سوٽ سان شادي جي ٻنڌنن ۾ ٻڌجي ويو، جنهن مان هينئر کيس ڇھ ٻار به آهن، يونيورسٽي جي ڊگري مڪمل ٿيڻ کان پوءِ هاڻ پاڻ به انهيءَ مسلم هسٽري شعبي ۾ پروفيسر طور پنهنجو فرض سر انجام ڏئي رهيا آهن، گھريلو زندگي جي حساب سان پاڻ بيحد سادگي واري زندگي گذارڻ پسند ڪن ٿا. گھر ۾ ڀائرن ۾ سڀني کان وڏو هئڻ ڪري وڏي مان ۽ مرتبي وارا آهن. فطرت جي حساب سان صبر۽ برداشت دل رکندڙ آهن، هن شخص کي ڪڏهن به ڪاوڙ نه ايندي آهي ۽ ڪڏهن ڪڏهن بک لڳڻ ڪري برداشت ڇڏائجي ويندي آهي ۽ پوءِ گھر ۾ ڪنهنجو به خير نه هئڻ جهڙو لمحو پيدا ٿي ويندو آهي. 

تعليم ۾ سندس پڙهائي سان لڳاءُ هئڻ ڪري استاد گھڻا ڀائيندا هئا، هڪ دفعي ته ايئن به ٿيو جو اسڪول جي دور ۾ ڪجه ڏينهن لاءِ مامن جي گھران پنهنجي اباڻي گھر ويا هئا  ته پويان اسڪول جي امتحانن جا ڏينهن ٿي ويا هن جي امتحانن ۾ نه ويهڻ جي ڪري اسڪول جي استادن امتحان ۾ ڪجھ ڏينهن لاءِ تاخير ڪري ڇڏي ته جيئن هي پنهنجي امتحانن ۾ شريڪ ٿي سگھي.

نوڪري جي لحاظ سان سائين تمام سچا رهيا آهن، ڪهڙا به حالات هجن پر اڄ تائين وس ڪندي پنهنجو ڪوبه ڪلاس نه ڇڏيو اٿن ۽ ٽائيم جي پابندي سان ڊيوٽي سرانجام ڏئي  رهيا آهن. 

سنڌ ورسٽي جي دل سڏي ويندڙ آرٽ فيڪلٽي ۾ موجود مسلم هسٽري شعبي جي مائينر سبجيڪٽ هر شاگرد جي چوائيس رهي آهي، ڇاڪاڻ ته مسلمان شاگردن جي گھڻائي ان ڪري آهي ته هر شاگرد جو ڏاڏو يا نانو ڪونه ڪو گھر مان الله ۽ رسول صه جي دين جو درس ڏيندڙ آهن. تنهن ڪري هر ڪنهن کي اڳ ۾ ئي ٿوري ڄاڻ آهي ۽ سائين به تمام سٺو ٿا  پڙهائين ۽ شاگرد به سٺي موٽ ڏين ٿا ۽ مارڪون به سٺا ٿا ملن تنهن ڪري شگردن جي گھڻائي پڻ هوندي آهي. 

سائين جن جي پڙهائڻ جو انداز ۽ سمجھائڻ به نرالو هئڻ جي ڪري هر شاگرد جي دل کي موهي ٿو وجھي ۽ ايئن ئي سائين هر شگرد جو دل کٽيندا رهيا آهن. سوين ٻارن کي سمڀالڻ به سائين جي لاءِ ڪو مشڪل ڪم نه آهي.

تعليم پرائڻ جي دور کان وٺي اڄ تائين سائين پنهنجن استادن جي رحمدلي جي سفر کي جاري رکندي پاڻ به پنهنجن شاگردن سان وڏو چاھ رکندا آهن ۽ وڏو ڀائيندا آهن جيئن هو هن جو پنهنجو اولاد هجي. 

زندگي جي حاصلات جو سمورو سفر سائين جي لاءِ يادگار رهيو آهي، سائين جن جي ڪاميابي ۾ سڀ کان وڏو هٿ سائين جن جي استادن ۽ مائٽن جي دعائن جو آهي. 

زندگي جي خواهشون ته انيڪ آهن جيڪي ڪڏهن به ختم ٿيڻ واريون نه آهن، پر سائين جن جي زندگي جي خواهش اها به آهي ته پسند جي شادي به ڪيان، باقي سڀ خواهشون پوريون ٿي ويون آهن ۽ آخر ۾ سائين جن پنهنجي پيغام ۾ هڪ سٺي زندگي گزارڻ جي تلڪين ڪئي آهي ته جيئن ڪاميابي اوهان شاگردن جا قدم چمي.   

Profile of Shabnum Gul

PROFILE OF SHABNUM GUL
BY FATIMA JAWAID
2K15-MC-28
Many people are often  inspired and attracted to others and adopt the good in their life.  So was in the case of Shabnum Gul . She always took many personalities and Nature as her token of inspiration and moved forward .

Prof. Shabnum Gul a well-known poet, story writer, drama writer, columnist, creative writer, and educationist. She belongs to area of Jamshoro colony and later from Matli.  She did her M.A English in 1986 from University of Sindh. Currently she is also a Professor of English  in a College. She does not belongs to a literature based background. She belongs to a simple family. His father was a Doctor and He was fond of reading digest.  At that time digest were commonly read at her home. She used to visit village where she always used to go library and bought and read story books. Since childhood she was pursued to literature and her almost family were somehow into reading literature and fond of reading which made Shabnum very closed to books.  She was fond of reading books from her childhood. She loves visiting countries, outing and discovering.

She from her childhood has a deep connection from nature. And realized that nature itself is a book.  When asked about her inspiration Shabnum says: ‘ I observed the nature very closely and have learned from nature a lot and realized that I can write on nature. On moon, Flowers, water, and everything with beauty.’

She mostly has written on nature.  And concluded that nature is a complete way of life. It has sequence, story. She believe that skills are God gifted it just needs to get polished. It gets polished by deep observation of nature, reading and studying nature, surroundings.  She believes that you can write on anything you want. Anybody can be a good writer anybody can write on any topic but before that studying and having a guideline on that is important. She never has worked on anything before studying well about it.  She has been writing for women’s since her university time. She is very concerned about education system.  She wrote much on culture and history of Sindh. She took many interviews of prominent working women.  She has worked as television, radio, and stage compare.
She has worked in the field of journalism. She started to write for different newspapers and magazines during student life. She wrote stories in Jang. She took start from daily Aman Newspaper. She remain editor of a Sindhi magazine ‘’ Bakhtawar’’ for few years.  She wrote different columns for Sindhi and Urdu Newspaper and contributed for different newspapers. She even wrote the best poetry.  She wrote many plays for Radio in Sindhi and Urdu languages and have a deep connection with radio. She came in radio in Phulvari program in her childhood. She learned from very renowned personalities, She learned a lot from radio.  She discovered the art of drama writing first time in Radio and first time wrote drama for Radio. She kept on doing interviews in university when she was studying.  She wrote articles for Dawn, Kawish.  Shabnum’s recently published book names as ‘’Makhi Khan Moklani’’ documentary novel  about wild life of Sindh. She is author of several more books.  She have written two best plays of the year and her play was also nominated for award.
This Delightful lady, is an example and role model for several women’s. She being a women have proved herself to the best. Despite of her busy personality, She always manipulate with the time in every aspects of her life. At a time She is a writer, housewife, mother of children’s, and Professor at college. But She manages everything beautifully and accordingly. She believes in dedication and commitment towards her work which easily helps in managing time. She even does all the household chores, loves gardening, photography and gossiping with teachers in staff room. But instead of this She has time for writing.  Shabnum have never found a separate corner or isolated for writing. She keep on writing and talking and working altogether whenever she has time. She believes these are technical things.

Shabnum’s advice for the new one’s  that anybody can write but before that first discover your own self. Once you have discovered yourself you are on your way to success. You can pen down your thoughts, feelings, observations or anything on any topic at any place you want.  Be friend with yourself, reading books, newspapers helps in building knowledge and imagination.  Shabnum believes in expressing, the more good you can express the more you can write good.

مسرت ٽالپر: لوڊشيڊنگ جا دلچسپ منظر

مسرت ٽالپر 

ڪلاس: BS-II 

رول نمبر: 2K15/MC/65  

فيچر

 لوڊشيڊنگ سببان ٿيندڙ دلچسپ منظر

لوڊ شيڊنگ سببان ٿيندڙ دلچسپ منظر 

هن عنوان جي ملڻ کان پهرين مون ڪڏهن نه سوچيو هو ته لوڊشيڊنگ به دلچسپ ٿي سگھي ٿي منجھائڻ وارو سوال ته گھڻين جي دماغ لاءِ اچي ٿو ته لوڊشيڊنگ سببان دلچسپ منظر عجيب ڪاميڊي ٿي لڳي نه ! ها عجيب ته لڳندي، ڇو ته اسان اڄ تائين لوڊشيڊنگ صرف هڪ مسئلو ٿي سمجھون ٿا جنهن جو اسان جي پريشانين ۾ ڪنهن حد تائين هٿ ضرور اٿس جنهن کي اڄ تائين پاڪستان جا ماڻهو ختم ڪرڻ لاءِ لکين هيلا وسيلا ڪري ڪا قصر نه ڇڏي پر عوام جو مسئلو حل ٿئي.

مڃون ٿا ته لوڊشيڊنگ هڪ وڏو مسئلو آهي جنهن جي سببان اسان کي روزمره جي ڪم ۾ ڪيترين ئي مسئلن کي منهن ڏيڻو پئي ٿو. ان جي باوجود به اسان کي لوڊشيڊنگ جي سببا ڪيترائي فائدا به پهچن ٿا. اڄ اسان جي زندگي جو ڪاروان بجلي جي بغير تمام مشڪل آهي کاڌي کان وٺي اسان جي ڪپڙن تائين، ڪپڙن کان وٺي پڙهائي تائين، پڙهائي کان وٺي آفيس تائين اسان بجلي جي رحم ڪرم تي آهيون جنهن جي غير موجودگي ۾ اسان جي روزمره جي زندگي غير توازن ٿئي ٿي.

اها ڳالهه چوڻ غلط نه ٿيندي ته بجلي جا فائدا يقين آهن پر ان جا نقصان به ڪجھ گھٽ نه آهن لوڊشيڊنگ نه ٿيڻ سببان عورتون پنهنجي گھر کان وڌيڪ TV ۾ مصروف هونديون آهن. يا ته سڄو ڏينهن ڪمپيوٽر، انٽرنيٽ ۽ موبائيل ۾ مصروف هوندا آهن. اتي وري پڙهائي جو الڳ نقصان ٿئي تو انهن TV ۽ انٽرنيٽ سببان ماڻهون اهيو ان ڳالهه ڏانهن ڌيان ئي نٿا ڏين ته اسان پنهنجن کان ڪيترو پري ٿي ويا آهيون انهن کي وقت ئي نٿا ڏيون، اهڙن مسئلن ۾ لوڊشيڊنگ هڪ وڏي نعمت ثابت ٿئي ٿي 

لوڊشيڊنگ ٿيڻ سان ئي هڪ منظر پيش ڪري ٿي، لوڊشيڊنگ ٿيڻ سان ئي هڪ قسم خاموشي ۽ سڪون پيدا ٿئي ٿپ. جنهن سان ماڻهو ڪجھ سوچڻ شروع ڪري ٿو، نوجوان جي انٽرنيٽ ۽ TV ۾ زندگي بصر ڪري رهيا هوندا آهن. اهي زندگي جي ٻين حقيقتن کي به ڏسڻ لاءِ مجبور ٿيندا آهن عورتون جيڪي پنهنجو ڪم ڪار ڇڏي TV ۾ مصروف هونديون آهن اهي لوڊشيڊنگ سببان پنهنجي گھريلو زندگي ۾ واپس اينديون آهن اسان پنهنجين پنهنجين زندگين ۾ ايترا ته مصروف ٿي ويا آهيون جو پنهنجي مٽن مائٽن دوستن ۽ پاڙيوارن کي وقت ئي نٿا ڏئي سگھون. 

اهڙن معاملن ۾ پنهنجن جي ويجھو ڪرڻ ۾ لوڊشيڊنگ جي نه هئڻ سان جيڪي اسان مصروفيت واري زندگي گذاري رهيا آهيون، اتي لوڊشيڊنگ جي ٿيڻ سان اسان پنهنجين مصروفيتن مان واندا ٿي پنهنجن جي وچ ۾ ويهي زندگي جو هڪ خوبصورت رنگ محسوس ڪرڻ جو موقعو ملندو آهي، جنهن سان اسان جا وڏا به خوشي محسوس ڪندا آهن نوجوان جيڪي TV انٽرنيٽ ۾ مصروف هوندا آهن، لوڊشيڊنگ سببان انهن کي هڪ ڄڻ مرزي وارو موقعو ملي ويندو آهي پنهنجن دوستن سان ملڻ جو 

جتي لوڊشيدنگ سان گھر جا مرد وڃي اوطاقن ۾ ڪچهرين جي محفل سجائيندا آهن اتي ڳوٺاڻيون عورتون ڪنهن هڪ جي گھر گڏ ٿي پنهنجين ئي ڪچهرين ۾ مصروف هونديو آهن باقي رهيا شهري زندگي گذارڻ وارا انهن جو مزو ئي پنهنجو آهي شهر جي بند گھرن ۾ گرمي کان بچڻ لاءِ سڀ گھر جا فرد ڇت تي سڀ گڏ ٿي پنهنجين ئي ڪچهرين ۾ مصروف ۾ مصروف رهندا ته ڪي وري ڇڪي واري راند ۾ مزو ڪندا، ته ڪي وري ٿڌي هوا جو مزو وٺڻ لاءِ پنهنجي گھر ۾ پاڙهي وارن سان گڏ واڪ لاءِ نڪري ويندا جتي وري هلندي هلندي پارڪ ۾ ٻيا سڃاڻ وارا ملي ويندا. اتي به ڪچهريون جي محفل سجيو وڃي.

.

Quratulain Feature

 ur name, roll number  are missing in the file

Not reporting based 

 No photo 

شهباز بلڊنگ حيدرآباد

 

حيدرآباد جيڪو سنڌ جو ٻيو نمبر وڏو شھر  آھيٖ  ۽ ٿڌي ھوائن جي ڪري هڪ خاص سڄاڻپ رکي ٿو، انڪري اتان جي ٿڌي سڙڪ مشهور سڙڪ آھي جيڪا انگريزن جي دور ۾ صفائي سٿرائي ۾ پڻ پنهنجو مٽ پاڻ ھئي ان ئي سڙڪ تي شھباز بلڊنگ جو بنياد 1956ع ڌاري رکيو  ويو ، هن بلڊنگ جو بنياد حيدرآباد ۾ ان ڪري رکيو ويو جو هڪ ته حيدرآباد  صوبي جو ٻيو وڏو شهر هو ، ٻيو جيئن ماڻهن کي سرڪاري ڪم لاء اچڻ وڃڻ ۾ سهولت حاصل ٿئي ، هي اٗ هو دور هو جڏهن سنڌ تي ون يونٽ لاڳو ڪري سنڌ جي اصل حيثيت کي ختم ڪيو ويو هو، ۽ ان ئي ڪري ھن بلڊنگ کي پھريان ون يونٽ بلڊنگ سڏيو ويندو هو ، جنهن ۾ پوري سنڌ جي سرڪاري ادارن جي هيڊ آفيسن جو ڪارونهوار هلندو هو  ، جنهن جي ڪري هن بلڊنگ کي حيدرآباد ريجنل آفيس به سڏيو ويندو ھو، ڇاڪاڻ ته ان وقت سنڌ کي ٻن ريجن ۾ ورهايو هو هڪ خيرپور ، ٻيو حيدرآباد ، حيدرآباد ريجن جي هر سرڪاري آفيس جو ڪارونهوار هن بلڊنگ ۾ هلندو هو۔

ون يونٽ جي قانون ٽٽڻ کانپوء ون يونٽ بلڊنگ جو نالو مٽائي شهباز بلڊنگ رکيو ويو، ان وقت کان اڄ تائين سنڌ صوبي جون سرڪاري آفيسون هن بلڊنگ ۾ پنهنجون خدمتون سر انجام ڏئي رهيون آهن جن ۾ اريگيشن واٽر مينيجمينٽ، ڪمشنر حيدرآباد،  ڊپٽي ڪمشنر حيدرآباد،  سڪريٽريٽ بورڊ آف.......،  ڊي آء جي پوليس حيدرآباد، واپڊا ، ڊائريڪٽر اينٽي ڪرپشن ۽ ٻيون آفيسون پڻ ڪم ڪري رهيون آهن۔

ان کان علاوه نيشنل بينڪ آف پاڪستان جي  به هڪ برانچ ان بلڊنگ ۾ ڪم ڪري رهي آهي جنهن سان شهباز بلڊنگ ۾ ڪم ڪندڙ سرڪاري ملازمن کي پئسن جي ڏي وڻھ ۾ آساني پيش اچي ٿي جهڙوڪ پگھارون وڻھڻ ، پئسا آن لائين ڪرڻ ، آڪائونٽ ۾ رقم جمع ڪرائڻ وغيره ۔

ڪمشنر جي آفيس جيڪا شهباز بلڊنگ جي مين آفيس  جنهن ۾ ضلعي جي اعلي آفيسرن  جون عام گڏجاڻيون ٿينديون رهنديون آهن ۽  سرڪاري ملازمن جا مسئلا حل ڪيا ويندا آهن ، ڪڏهن ڪڏهن صوبي جو وزير اعليٰ ۽ رونيو جو وزير اچي ھن بلڊنگ ۾ موجود خاتن جي ڪارڪردگيء جي جانچ ڪري ڃاڻ حاصل ڪندا آهن ۔

هن بلڊنگ ۾ سڄو ڏينهن ضرورت مند ماڻهن جي سرڪاري ڪارونهوار لاء آمد و رفت رهي ٿي ، ۽ ضرورتمند ماڻھو جي مدد ڪرڻ ۾ اهم ڪردار ادا ڪري ٿي ، هي بلڊنگ حيدرآباد جي عمارتن ۾ الڳ سڃآڻپ رکي ٿي ۔

رومانه مهيسر

File name not proper

 it is not reporting based 

No paragraphing

رومانه مهيسر  2 K15/MC/104

پاپا پرنسز

فيس بڪ هڪ ڳالهائڻ جو ذريعو آهي اهو ماڻهن کي گهرجي ته هو فيس بڪ کي ڪهڙي طريقي سان استعمال ٿا ڪن. اڄ ڪالهه ته ڇوڪرن ۽ ڇوڪرين ۾ ڪو به فرق نه آهي. ڇوڪرا ڇوڪرين جي آڊي ٺاهي ڇوڪرن کي ڇريو ٺاهن ٿا. فيس بڪ جو استعمال ڪير صحيح ۽ ڪير غلط ڪري ٿو. جڏهن ڪا ڇوڪري ڪنهن اڻ سڃاتل ڇوڪري کي مسيج ٿي ڪري پر اها ڇوڪري نه پر ڇوڪرو آهي. ڇوڪريون جيڪي گهر ۾ ڪم ڪار ڪن  ٿيون ۽ فيس بڪ تي لکن ٿيون، پاپا پرنسز. مائرون پنهنجن نياڻن کي ڪم ڪار سيکارن ٿيون ته هو جتي ڪم ڪرڻ وڃن ته  اتي صحيح طرح سان ڪم ڪن. فيس بڪ جا ڪيترائي فائدا ۽ نقصان به آهن. مان جڏهن پنهنجي پاڙي مان هڪ نوجوان نوڪراڻي کان پڇيو ته، توهان فيس بڪ تي پاپا پرنسز لکو ٿا اهو ڇو؟ ان مون کي جواب ڏنو ته، ڇا اسان پنهنجي پيءَ جون لاڏليون نه ٿا ٿي سگهون. ان ڪري ڪي هن شيءَ کي صحيح استعمال ٿا ڪن  ۽ وري ڪي غلط، ڪجهه ڇوڪريون جيڪي گهر ۾ ڪم ڪار ڪن ٿيون، اهي فيس بڪ ٿي ڪنهن سٺي ڪم واري شيءَ يا ڪا اهڙي اسلامي شيءَ  لاءَ استعمال ڪن ٿيون.. گهڻيون ڇوڪريون هن شيءَ کي غلط استعمال ڪري سڄو ڏينهن هن شيءَ جو غلط استعمال ڪن ٿيون ۽ پنهنجي ماءَ جي ڪنهن ڪم ۾ مدد ڪونه ٿيون ڪن. انهن جون مائرون کي ته خبر نه آهي ته منهنجي ڌيءُ ڇا پئي ڪري اهڙي طرح فيس بڪ کي ڇوڪريون غلط استعمال ڪن ٿيون. اڄ ڪالهه ننڍو وڏو ٻار فيس بڪ استعمال ٿو ڪري ۽ فيس بڪ ته جيڪي به استعمال ڪن ٿا اهي هر ٽائم ٻڌائن ٿا ته اسان هي پيا ڪيون ۽ هي پيا کائون ۽ ڪي واري شاعري به لکن ٿا. ڇوڪريون ته ڇوڪريون پر ڇوڪرا به ڇوڪرن جي نالي سان فيس بڪ ته پنهنجوآڊي ڇوڪرن جي نالي سان ٺاهي ڇوڪرن کي چريو ٺاهين ٿيون ته اسان ڇوڪريون آهيون، فيس بڪ تي مزاحيه شيون ملن ٿيون جڏهن جيڪي ڇوڪريون فيس بڪ ته لکن ٿيون ته اسان پاپا پرنسز آهيون يا وري لکن ٿيون پرنسز اينجل انهيءَ ڪري جيڪي ڇوڪرا فيس بڪ استعمال ڪن ٿا اهوئي انهن ڇوڪرين کي ميسنجر تي ميسج ڪن ٿا ۽ اهي ڇوڪريون انهن کي جواب ڏين ٿيون ڪنهن انهن کي جواب ڪو نه ٿيون ڏين اهڙي طرح چوندا آهن ته اندر هڪڙا ٻاهر ٻيا ۽ مطلب جيڪي گهر ۾ ماسي وارو ڪم ڪن ٿيون ۽ چون ٿيون اسان بس پاپا پرنسز آهيون.